czwartek, 18 kwietnia 2013

Gustave Eiffel – Most Garabit 1879



Gustave Eiffel – Most Garabit 1879



W latach 1864-1884 Eiffel zbudował serię mostów kolejowych w Masywie Centralnym, gdzie skupiały się kopalnie węgla. Mosty były budowane na zasadzie: belki krzyżulcowe z słupkami, spoczywające na wysokich słupach ażurowych, materiały – żeliwo i kute żelazo. Słupy by przenieść siłę wiatru, musiały być sztywne. Ich przekrój poziomy był prostokątem rozszerzającym się ku dołowi. Elementy pionowe słupa wykonano z rur żeliwnych, wiatrownice z profilów ,,T” lub ,,I” z kutego żelaza.



Eiffel otrzymał w roku 1879 zlecenie na wykonanie mostu Garabit. Jest to pierwszy most kolejowy wykonany całkowicie ze stali. Ma kształt łuku parabolicznego o rozpiętości 160 metrów i wysokości 60 metrów. Jego bryła przeciwstawia się sile wiatru; w kluczu jest szeroka na 6,4 metra, u podstawy 20 metrów. Most został zbudowany w latach 1880-1884.



Łańcuch zawieszony w dwóch punktach i obciążony równomiernie na całej długości przybiera formę katenoidy. Jeżeli łańcuch lub lina niosą jezdnię mostu, to punkty podwieszenia jezdni powinny być równomiernie rozmieszczone na jezdni i katenoida zmienia się wtedy w parabolę. Jeśli odwrócimy rysunek paraboli z podwieszoną jezdnią, to otrzymamy łuk paraboliczny obciążony przez jezdnię mostu.



Żeby łuk pracował w całości na ściskanie i krzywa ciśnień nigdy nie wyszła z łuku, jest konieczne, aby oś łuku zbliżała się do krzywej ciśnienia. Z czego wynika że oś łuku powinna być parabolą drugiego stopnia.


Przy projekcie mostu Garabit Eiffel udoskonalił kształt słupów nośnych.


Cały most ma długość: 564.69 m i wysokość:122 m.